Εξέταση
Οσφυνωτιαία παρακέντηση

Πληροφορίες

για την εξέταση

Τι είναι;

Είναι μια διαγνωστική εξέταση για τη διερεύνηση παθήσεων που έχουν προσβάλει το νευρικό σύστημα. Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να πραγματοποιηθεί «ραχιαία» αναισθησία, σπανιότερα, να γίνει έγχυση φαρμάκων μέσα στο σπονδυλικό σωλήνα.

Πως πραγματοποιείται;

Μια λεπτή βελόνα εισάγεται στο κάτω μέρος της σπονδυλικής στήλης (χαμηλά στην πλάτη) του εξεταζόμενου, για τη λήψη μικρής ποσότητας εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Μετά τη λήψη η βελόνα αφαιρείται. H εξέταση μπορεί να πραγματοποιηθεί με τον ασθενή σε καθιστή ή συχνότερα σε πλάγια κατακεκλιμένη θέση. Η εξέταση διαρκεί λίγα λεπτά.  Στη συνέχεια ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στις συνηθισμένες του δραστηριότητες.

Tι προετοιμασία χρειάζεται;

Συνήθως δεν απαιτείται κάποια ειδική προετοιμασία, εφ΄όσον έχει προηγηθεί η πρώτη ιατρική επίσκεψη και εξέταση και έχει τεθεί με ασφάλεια η ένδειξη της παρακεντήσης.

Είναι επώδυνη διαδικασία;

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αισθάνονται σημαντικό πόνο αλλά  μια αίσθηση πίεσης τη στιγμή που εισχωρεί η βελόνα. Γενικά είναι καλά ανεκτή εξέταση, χωρίς επικινδυνότητα, εφ΄όσον έχει προηγηθεί η εξέταση από τον ιατρό. Εάν ο ασθενής αισθανθεί πόνο ή άβολα, ο ιατρός θα βοηθήσει τον ασθενή να νιώσει πιο άνετα.   

Αποτελεί μια αρκετά ασφαλή διαδικασία εξέτασης. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, οι ασθενείς δεν παρουσιάζουν επιπλοκές.

Ενδεχομένως μετά την εξέταση να παρατηρείται κάποιος πόνος στην μέση αλλά αυτός συνήθως υποχωρεί γρήγορα μόνος του. Μια κοινή κι όχι επικίνδυνη παρενέργεια που μπορεί να συμβεί σε μικρή μειοψηφία εξεταζόμενων είναι ο πονοκέφαλος «μετά την παρακέντηση» που βελτιώνεται πλήρως σε λίγα 24ωρα.

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι;

Η πιο συνηθισμένη ενοχλητική αν και όχι επικίνδυνη επιπλοκή είναι ο πονοκέφαλος μετά την παρακέντηση, που αντιμετωπίζεται εύκολα με διατήρηση κατακεκλιμένης θέσης και μπορεί να επιμείνει για κάποια 24ωρα.

Διάγνωση

Οι πληροφορίες που συλλέγονται με την εξέταση μπορεί να βοηθήσουν συνήθως στη διάγνωση:

  • Πολλαπλής σκλήρυνσης
  • Nευροεκφυλιστικών νόσων
  • Ιδιαίτερων τύπων πονοκεφάλου (όπως η καλοήθης ενδοκράνια υπέρταση)
  • Αιμορραγιών εντός του κεντρικού νευρικού συστήματος
  • Λοιμώξεων του Κεντρικού Νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) από μικρόβια ή ιούς
  • Αυτοάνοση προσβολή του ΚΝΣ